Mickey 17 (2025)

Yes, Bong – Parasite – Joon-ho is terug in heerlijke kritisch-komedie-topvorm met deze geweldige mix van absurdisme en scherpte, op een creatieve manier die menig MAGA-adept tot snowflake schijnt te maken. Grappig dat de film al drie jaar geleden geschoten is, en dat de makers zich nu ‘moeten’ verantwoorden bij (volgers van) de grote oranje leider, omdat zij (helaas) in alles en iedereen een potentiële vijand zien… Maar Mickey 17 is totaal geen Edge of…

Gisaengchung (a.k.a. Parasite – 2019)

Het is dat Joon-ho Bong al vele jaren actief is (denk Memories of Murder, The Host, Mother, Snowpiercer én Okja), maar mocht je hem nog totaal niet kennen, dan zou je hem – na het zien van Parasite – best wel eens de Koreaanse Jordan – Us – Peele kunnen noemen, of de Koreaanse Yorgos – Dogtooth – Lanthimos. Want aan die films – en zeker ook de sfeer daarin – moest ik best vaak…

Madeo (a.k.a. Mother – 2009)

Koreaanse films zijn de laatste jaren behoorlijk aan een opmars bezig, althans: in mijn belevingswereld. Naast de spiritueel mooie films van Kim Ki-duk (Spring, Summer, Fall, Winter… and Spring, Bin-jip) strijden Park Chan-wook (van de ‘vengeance-trilogie’ met o.a. Oldboy) en Kim Jee-woon (I Saw the Devil, A Tale of Two Sisters) om de titel van coolste en hardste filmmaker van ’t land en maakte Bong Joon-ho eerder al indruk met z’n maatschappijkritische films als Memories of Murder en…